Morze Północne, mające 565 000 km2 powierzchni, to północno wschodnia część Oceanu Atlantyckiego. Rozciąga się od północno wschodnich wybrzeży Europy (półwysep Skandynawski i Jutlandzki) po Wyspy Brytyjskie. Od północy sąsiaduje z Morzem Norweskim, a przez Cieśninę Kaletańską i La Manche graniczy z oceanem. Z Morzem Bałtyckim łączą je cieśniny Skagerrak, Kattegat, Sund, Wielki i Mały Bełt oraz Kanał Kiloński. Średnia głębokość wynosi 87 m, maksymalna – w rynnie Norweskiej – 809 metrów. Dwie trzecie powierzchni morza nie przekracza głębokości 100 m, posiada liczne płycizny - największa to Dogger Bank o głębokości do 13 m.

Na dnie Morza Północnego znajduje się Krater Silverpit. Powstał on prawdopodobnie na skutek upadku na Ziemię, 65 mln lat temu, fragmentu tej samej komety, która utworzyła Krater Chicxulub (Zatoka Meksykańska). Powstałe podczas katastrofy fale tsunami zniszczyły  wybrzeża Morza Północnego powodując ogromne powodzie. Kolizja ta mogła być przyczyną wymierania dinozaurów.

Nad brzegami Morza Północnego, które są bardzo urozmaicone – od skandynawskich: wysokich poprzecinanych licznymi fiordami, jutlandzkich: płaskich z licznymi jeziorami po południowe: niskie, z licznymi urokliwymi zatokami - leży osiem Państw, na wschodzie Dania, Szwecja i Norwegia, na zachodzie Wielka Brytania i na południu Niemcy, Belgia, Holandia i Francja.

Wszystkie te kraje należą do Strefy Schengen, co umożliwia podróżowanie wyłącznie z dowodem osobistym i bezproblemowe przekraczanie granic. Żeglując wokół Morza Północnego trzeba zabrać ze sobą tylko cztery waluty: Euro (Francja, Belgia, Holandia, Niemcy), Funty Brytyjskie (Wielka Brytania), Korony duńskie (Dania) i Korony norweskie (Norwegia).

Do Morza Północnego uchodzą m.in. rzeki: Łaba, Ren, Skalda, Tamiza i Wezera. Akwen ten stanowi najbardziej ożywiony obszar dróg morskich na świecie, o największym nasileniu ruchu statków i koncentracji wielkich portów morskich – Rotterdam, Hamburg, Antwerpia, Londyn, Bergen. Stąd biorą początek wszystkie ważniejsze połączenia oceaniczne Europy z portami innych kontynentów. Ruch statków jest skanalizowany w dokładnie oznaczone ruty (tory wodne), po których żegluga rekreacyjna jest zabroniona. Nie może to jednak nawet odrobinę uśpić czujności wachty nawigacyjnej, gdyż oprócz statków handlowych na Morzu Północnym spotkać można wyjątkowo dużo kutrów rybackich, platform wiertniczych, statków serwisowych i badawczych.

Średnia temperatura wody wynosi 2-7⁰C w miesiącach zimowych oraz 13-17⁰C latem. Ze względu na przeważające kierunki wiatrów oraz sytuację baryczną cyrkulacja wód powierzchniowych ma charakter cyklonalny (przeciwny do ruchu wskazówek zegara). Zasolenie jest znacznie większe niż naszego rodzimego Bałtyku i wynosi 30-35 promila.

To co odróżnia Morze Północne od Bałtyckiego to występowanie pływów, czyli regularnych zmian poziomu morza związanych z siłami grawitacyjnymi Słońca i Księżyca i siłą odśrodkową obracającego się układu Ziemia-Księżyc i Ziemia-Słońce. W ciągu doby woda opada i podnosi się dwukrotnie. Różnica poziomu wody między odpływem a przypływem zależy od miejsca i sięgać może nawet ponad 10 metrów (Francja). Zmiany poziomu morza powodują powstawanie prądów pływowych, których prędkość może osiągać grubo ponad 5 węzłów. Jak zatem widać, Morze Północne wymaga od nawigatora dużej wiedzy, rozsądku i przewidywania sytuacji.

Morze Północne to akwen bardzo ciekawy dla żeglarzy pragnących doskonalić swoje umiejętności. Daje ogromne możliwości, aby wiedzę teoretyczną sprawdzić  w praktyce pod okiem doświadczonego kapitana. Dodatkową zaletą jest jego położenie, które pozwala połączyć trening żeglarski z odwiedzaniem ciekawych turystycznie miejsc.